Waarom tikt men met de glazen tegen elkaar bij het toosten?

op
Categorie√ęn: Algemene weetjes

Bij speciale gelegenheden toosten of proosten we op iemands welzijn of goede gezondheid. Proost komt ook van het Latijnse woord ‘Prosit’, wat ‘het strekke u tot voordeel’ betekent. Voorafgaand aan het proosten spreekt er iemand een heilwens uit. In grotere groepen wordt daarna het glas geheven en wordt er “proost” of “gezondheid” gezegd. In een kleiner gezelschap wordt er ook nog met de glazen tegen elkaar getikt. Maar waar komt deze traditie nu juist vandaan? Hier bestaan enkele opvallende theorie√ęn rond.

Vergiftiging

Deze theorie vindt zijn oorsprong in de Middeleeuwen. In de tijd van de Middeleeuwen durfde men al eens gif in iemands drank gooien tijdens vredesbesprekingen. Hierdoor was er een groot wantrouwen tussen beide partijen. Vaak werd om deze reden uit één en dezelfde beker gedronken, die meestal ook al voorgeproefd was door een proever. Maar het gebeurde ook wel eens dat er aparte bekers geschonken werden. Om er zeker van te zijn dat de tegenpartij geen gif in het drankje gestopt had sloegen ze zo hard met de bekers tegen elkaar dat er een beetje van ieders drank in de andere beker overklotste. Zo wist men zeker dat er geen gif in het spel was. Maar deze theorie is in de praktijk niet haalbaar.

Wijnsmaak verbeteren

Ook een theorie die uit de Middeleeuwen afstamt, komt van stukjes brood (ook toast genoemd) in wijn te stoppen. Het brood zou hierdoor het zuur uit de wijn opnemen, waardoor de wijn beter smaakt. Dit zou verklaren waar men ‘een toost uitbrengt’, maar niet waarom er geklonken wordt met de glazen.

De duivel

Nog een mogelijkheid is ook een overblijfsel van middeleeuws bijgeloof. De duivel was op iedere aangelegenheid aanwezig, maar de duivel en andere boze geesten konden worden verjaagd met luid belgerinkel. Het geluid van klinkende glazen bootste dit belgerinkel na en zou dus alle boze geesten verschrikken en verjagen.

De Goden

Een andere verklaring heeft niets te maken met slechte wezens, maar wel een afgeleide van oude offerrituelen aan de Goden, waarbij eten en/of drank aan de Goden geboden werd in ruil voor een gunst. Hierbij werd de beker in de lucht gestoken en werd er een wens uitgesproken. Hetgeen wat we hedendaags ook nog doen als ze we zeggen ‘op onze gezondheid’. We vragen dus eigenlijk nog steeds om een gunst.

Voldoende vermogen

Welgestelde mensen konden door zachtjes te tikken tegen elkaars glazen laten horen dat ze over voldoende geld beschikten om echte kristallen glazen aan te schaffen. Gasten konden namelijk het verschil horen tussen het heldere geluid van een kristal of net een dof glas.

Lees ook

New Beer’s Eve en New Beer’s Day

Voor ons lijkt het van zelfsprekend dat we bier kunnen drinken op caf√© of restaurant. Maar in Amerika was dat tussen 1920 en 1933 een heel ander verhaal. Er bestond…

Samenspel van zintuigen

We gebruiken slechts 4 zintuigen bij het drinken. Met de handen kunnen we een glas voelen, met de ogen kunnen we de inhoud zien, het drankje ruiken doen we met onze neus en met de tong kunnen we het drankje proeven. Maar door het glas te klinken worden ook de oren mee betrokken.

Groepsgevoel

De laatste en meest waarschijnlijke theorie is om een gevoel van verbondenheid op te roepen. Ten tijde van de Middeleeuwen dronk iedereen bij speciale gelegenheden gewoon uit √©√©n beker die aan elkaar doorgegeven werd. Vanwege hygi√ęnische redenen werd deze later vervangen naar individuele bekers. Om toch dat groepsgevoel van weleer terug te krijgen tikte men met de bekers tegen elkaar als een teken van verbondenheid.

Bronnen
Dwight B. Heath, 1995. International Handbook on Alcohol and Culture. Greenwood Publishing Group. Geraadpleegd op 8 februari 2022, van https://books.google.nl/books?id=k9lWztgWymgC&printsec=frontcover&hl=nl&source=gbs_ge_summary_r&cad=0#v=onepage&q&f=false